Onderweg

YouTube
februari 2008

Plankenkoorts is nu ook op YouTube te zien!
Martrovich maakte een filmpje over het repetitieproces van Luchtkastelen. Op de eerste dag belandde het al op de "honors" lijst van YouTube.
Bekijk 'm zelf!

Waar zijn we?
februari 2008

Japanse Bus
november 2007

Onze bus leidt soms een eigen leven. Hier probeert 'ie een Japans uiterlijk uit...

En hier wil ie liever niet op de foto...

De "making of" Luchtkastelen
oktober 2007

We zijn hard aan het werk om Luchtkastelen werkelijkheid te laten worden...

Het decor is klaar! Ook het beschermplastic mag eraf.

Kostuums doorpassen. En uitproberen.

Dramaturgisch overleg. En met z'n allen eten.

Paaldansles van wereldkampioene Denise Mulder.

De eerste keer afbreken. Wat een puzzel!

Past het in de bus?

Ahum, Femke zit daar bovenin. En Belle wacht geduldig.

Nog meer bouwen. En gelukkig ook dansen!

Damascus, Syrië
juni 2007

	Eind mei kregen we een aanvraag voor een heel bijzonder dansproject: De internationale basisschool Shell School in Damascus, Syrië ging eind juni voorgoed sluiten en wilde met alle kinderen een spetterende eindvoorstelling maken. Alle kinderen, dat waren er in dit geval maar 19, verspreid over alle leeftijdsgroepen en voor het grootste deel engelstalig.
	Dit vroeg om een geheel nieuw concept, en dus besloten we om een samenwerking aan te gaan met muziekgezelschap Visual Sound Art. Dit muziekgezelschap maakt o.a. gebruik van speciaal ontworpen instrumenten die kinderen kunnen bespelen. Zo ontstond het project Zee van Geluid, met muziek om naar te kijken en ritmes die dansen...

Eind juni vertrokken Femke en Roy samen naar Damascus. Alwaar het 40 graden Celsius was (pffff), zodat er alleen in de ochtend en avond gerepeteerd kon worden en waar de bagage en meegenomen muziekintrumenten pas op de dag van de voorstelling arriveerden... maar waar ze op het dak van het Shell gebouw samen met alle 19 kinderen een onvergetelijke voorstelling speelden.

Blessureleed
januari 2007

Blessures... het hoort erbij als je danst, maar het blijft natuurlijk ontzettend balen! Tijdens een repetitie voor een ander gezelschap heeft Caroline haar knie verdraaid en daarbij de binnenste knieband verrekt. Er zijn MRI-scans, orthopeden, fysio's en braces aan te pas gekomen, maar het enige wat hier tegen helpt is rust, rust, rust... De paar voorstellingen Risico! die we dit voorjaar hadden staan, hebben we helaas af moeten zeggen. Nu maar hopen dat Caroline weer snel op de been is!

Rood
januari 2007

Zo af en toe doen we ook wel eens projecten die niets met Plankenkoorts te maken hebben. Zo hing Caroline in oktober in de lucht naast Marco Borsato, in een heel rood Gelredome.

Femke is op dit moment elke dag te vinden bij de Nederlandse Opera waar ze assistent-choreograaf is voor de productie Tannhäuser.
En Katjoesja gaat in januari met Close-Act Theatre het monster van Loch Ness begroeten in Schotland. Voor die gelegenheid neemt Close-Act natuurlijk haar eigen "monsters" mee...

DACI 2006
3 juli 2006

In Den Haag werd van 2 t/m 8 juli 2006 de conferentie Dance and Child International (DACI) 2006 gehouden. Speciaal voor deze gelegenheid zijn we op en neer gereden naar Fortum Mollum (een héél klein plaatsje in de buurt van Boxmeer) gereden om het decor van Risico! uit de opslag te halen.
De reacties van het internationale publiek waren erg enthousiast, dus wie weet mag het decor volgende keer een reisje per vliegtuig maken (naar Utah of zo...)

We staan in het Parool!
28 juni 2006

Klik op de foto om het hele artikel te lezen...

Dansproject Hellevoetsluis
26 en 27 juni 2006

Twee weken na het dansproject in Zaandam organiseerden we op OBS de Ravelijn in Hellevoetsluis nog zo'n dansproject Had je gedroomd!.

Dansproject Zaandam
8 en 9 juni 2006

Na het grote jubileumfeest konden we nog niet meteen met vakantie...
Op OBS De Dijk in Zaandam organiseerden we die week nog het dansproject Had je gedroomd!. In twee dagen tijd kregen we de hele school aan het dansen!

Jubileum Benefietgala
3 juni 2006

Opnames Remake Hoepel op!
4 mei 2006

Donderdag 4 mei was de opnamedag voor de remake van Hoepel op!. Zie ook het verslag van de repetities elders op deze pagina.
Voor de opnames hadden we een prachtige buitenlokatie gevonden: onder een spoorwegviaduct in Rotterdam was een soort woud van betonnen pilaren waar wij met de step doorheen konden slingeren. Met de kleurrijke kostuums van Jelleke staken wij lekker fel af tegen deze betonnen omgeving. Het mooie weer erbij maakte het plaatje compleet.

Zo'n opnamedag voor een filmpje is altijd vermoeiend. Elke scene moet sowieso al een paar keer worden geschoten, zodat er beelden zijn vanuit verschillende hoeken. En natuurlijk gaat er ook af en toe iets mis, botsen we bijvoorbeeld bijna frontaal tegen zo'n fijne betonnen pilaar, laat iemand een hoepel uit z'n handen vliegen, of valt er iemand van de step. "Cut!" is het dan, en overnieuw maar weer. Hetzelfde "cut!" horen we als er per ongeluk toch een razendsnelle fietser door onze barricades schiet en door het beeld flitst, of als een van ons zelf te vroeg het beeld in loopt. Gelukkig staat Rick onverstoorbaar achter z'n camera, zelfs als we uren achterlopen op ons schema...
De volgende dag hadden we allemaal spierpijn in onze bovenbenen: wij van het steppen en choreografe Soosan omdat zij de hele dag op haar hurken naast de ghettoblaster zat, om de muziek aan en uit te zetten.
Styliste Jelleke was er de hele dag bij om ervoor te zorgen dat de kleding na elke opname weer netjes recht getrokken werd, en om last-minute reparaties uit te voeren. Want natuurlijk gaat op zo'n dag nèt je schoen kapot...

Onder de tribune
24 april 2006

Terwijl de voorbereidingen voor ons jubileumfeest in volle gang zijn, gaat ook de tournee van BREEKBAAR gewoon door. Deze week stonden we een aantal dagen in Breda in het gemeentelijk sportcentrum. Aangezien de kleedkamers daar aan het eind van de gang zijn en er ook geen toestelhok is, verstopten we ons voor aanvang van de voorstelling maar onder de tribune. Komt de zelfontspanner ook nog eens van pas...!

Repetities Remake Hoepel op!
23 april 2006

Op ons jubileumfeest op 3 juni a.s. in Theater de Meervaart zal o.a. de dansfilm Hoepel op! in première gaan, een speciale remake van onze allereerste dansvoorstelling Hoepel op!.
Met z'n drieën op de step hebben we deze voorstelling meer dan 150x gespeeld door heel Nederland. Na 10 jaar hebben we de banden van de step weer opgepompd en choreografe Soosan Gilson uitgenodigd om de regie en choreografie van de remake in handen te nemen in samenwerking met filmkunstenaar Rick Robin.

Warchild in Colombia
11 april 2006

Zoals u misschien al weet viert Plankenkoorts op zaterdag 3 juni a.s. haar tiende verjaardag met een benefietgala in Theater de Meervaart, Amsterdam. Alle opbrengsten van deze avond gaan naar War Child. Afgelopen week hadden wij de kans om één van de projecten van War Child zelf te bezoeken. Dit kwam doordat theatergezelschap Close-Act Theatre was uitgenodigd om in Colombia de voorstelling Malaya te spelen op het X Festival Iberoamericano de Teatro de Bogotá. Caroline, Marja en Katjoesja spelen in deze voorstelling en Theo verzorgt de techniek, zodat wij begin april allemaal in Bogotá waren.

Colombia behoort met 11.000 kindsoldaten tot de landen met de grootste aantallen minderjarige strijdkrachten ter wereld. Dat bleek begin 2005 uit een rapport van de Verenigde Naties. In het land woedt al meer dan 50 jaar lang een burgeroorlog. Deze oorlog heeft 2,5 miljoen mensen van huis en haard verdreven. Vooral kinderen lijden onder het slepende conflict. War Child wil hen uitzicht bieden op een betere toekomst. Daarom is War Child een samenwerking gestart met vier lokale Colombiaanse organisaties. Deze organisaties richten zich op verschillende groepen kinderen: voormalig kindsoldaten, kinderen die een groot risico lopen betrokken te raken bij de oorlog, en vluchtelingenkinderen die door het geweld van huis verdreven zijn. Onder andere door middel van psychosociale programma’s op basis van creatieve activiteiten, zetten deze lokale organisaties zich met de steun van War Child in voor:
- Reïntegratie van ex-kindsoldaten
- Preventieve activiteiten op scholen en in buitenwijken zodat deze kinderen niet mee gaan doen met de strijd
- Voorlichting aan ouders, docenten en buurtbewoners
- Meer aandacht voor het conflict en voor de rechten van kinderen

In een buitenwijk van Bogotá gaf Brechtje Kalksma, vertegenwoordigster van War Child in Colombia ons een indrukwekkende rondleiding bij een van de projecten. Binnenkort een uitgebreider verslag maar hier alvast een filmpje

Schip Ahoy in Woudrichem
4 april 2006

Dinsdag 4 april spelen we in Land van Altena staat er op de informatie. Waar zou dat liggen in Nederland vraag ik me af. De routeplanner geeft aan dat het in de gemeente Woudrichem ligt! Toevallig woont daar de penningmeester van ons bestuur met zijn vrouw en 2 dochters. Ondanks dat de familie Verkade pas een dag van te voren hoorde dat we bij hen ‘om de hoek’ kwamen dansen waren ze alle vier present! De dochters mochten zowaar spijbelen van school om BREEKBAAR te kunnen zien. Die middag was het genieten voor Bart, Christien, Anna en Maartje tijdens de voorstelling, maar na afloop van de voorstelling was het zeker zo genieten voor ons, Femke en Caroline... We mochten namelijk thee komen drinken in het huis van de familie Verkade. En dat is geen gewoon huis, maar een heeeel groot en mooi, varend, historisch schip!
Maartje, de jongste dochter (6 jaar), maakte twee dagen later deze mooie tekening van BREEKBAAR.

Dubbel feest
6 februari 2006

Belgisch fatsoen
17 januari 2006

Zo af en toe spelen we met Plankenkoorts ook voorstellingen in ons buurland België. En dat is altijd leuk, omdat de Belgische kindertjes toch nèt weer anders reageren dan de Nederlandse. En het is een cliché, maar ze zijn inderdaad meestal erg beleefd. Altijd u zeggen bijvoorbeeld, zelfs als ze uit volle borst naar je roepen. Tijdens de achtervolgingsscene in 'Had je gedroomd' hoorden we dan ook altijd "Achter u, achter u!".
Deze keer speelden we BREEKBAAR en na afloop van het napraatje wilden we zoals gewoonlijk de kinderen even laten dansen als onze spiegelbeelden. Dat behoeft meestal geen enkele uitleg: wij steken 1 hand de lucht in, de kinderen ook, wij steken nog een hand de lucht in, hup de kinderen ook, wij steken onze tong uit, de kinderen doen helemaal niets. Huh??? Misschien waren we toch niet duidelijk, dus we doen het nog eens voor. Er valt een merkwaardige stilte, en wij vragen ons ernstig af wat we fout doen. We zijn net 4 weken op vakantie geweest, misschien zijn we plotseling het lesgeven verleerd?? Totdat 1 van de kinderen het verlossende antwoord roept: "Dat mag niet!! Dan knipt de juffrouw uwe tong eraf!" Tja, dan begrijpen we dat je die brutale hollanders niet zomaar na gaat doen!

Brazilië
december 2005/januari 2006

Samen voorstellingen dansen, samen het bedrijf runnen en dan ook nog samen op vakantie! Maar we (Caroline en Katjoesja) hebben vier geweldige weken in Brazilië gehad. Deze keer hebben we geen danslessen of luchtacrobatiekworkshops of andere trainingen gevolgd. Maar helemaal stil zitten we natuurlijk nooit. Zoals je ziet zijn we nog steeds in vorm!

De smaak van dans?
15 oktober 2005

"De Smaak van Dans" was het thema van de jubileumeditie van de Dansweek, die van 7 t/m 16 oktober plaatsvond. Plankenkoorts organiseerde in de Dansweek na elke voorstelling een speciale dansworkshop ‘ZELF PROEVEN’. Dat betekende schoenen uit en zelf op het podium dansen samen met een van de danseressen van Plankenkoorts... Maar of het nou in de smaak viel??
Middenin de workshop in Den Haag kwam een van de deelnemers, een klein meisje van een jaar of zes, naar Caroline toe "Juffrouw..." En verder kwam ze niet, alles wat ze die dag gegeten had, spetterde in een grote vloedgolf over de balletvloer. Smakelijk!

En actie!
27 september 2005

U kent 'm vast: de videoclip van onze vorige voorstelling Risico!. Van BREEKBAAR komt er nu ook zo'n spetterende clip die in 3 minuten tijd een tipje van de sluier oplicht en het publiek lekker maakt om BREEKBAAR helemaal te gaan bekijken.
't Kielzog, Centrum voor Kunst en Cultuur in Hoogezand Sappemeer was zo vriendelijk om hun theater -na afloop van onze voorstellingen voor de basisscholen van Hoogezand- kosteloos beschikbaar te stellen. Jean Hellwig van Hellwig Productions Audiovisuals vonden we bereid om de clip d.m.v. een fikse korting te sponsoren. Onze dank is groot!
Op woensdag 27 september vonden de opnames plaats. Regisseur en cameraman Jean Hellwig, danseressen Femke Luyckx en Katjoesja Siccama, technicus Theo Tollenaar, vrijwilliger Pius Mensah en alle mannen van het theater hebben tot 's avonds laat de woorden "En actie!" mogen horen.

Het resultaat is te zien op dvd!

Ons eerste bedrijfsuitje
23 juli 2005

Een betere reden dan 10 jaar bestaan kan er niet wezen om een bedrijfsuitje te organiseren dus togen Theo de technicus en Marja de afscheidneemster aan het werk. Velen die nu bij Plankenkoorts iets doen hebben de begin jaren niet meegemaakt en dat zorgde in de 10-jaren-quiz voor heel wat gokwerk en uitleg van de drie oprichtsters, Caroline, Marja en Katjoesja. Maar ook voor hun drieën kwam er gokwerk aan te pas toen een scène uit “Bergen~aan~Zee” gedanst moest worden. En deze werd door bestuursleden, stagiaires en aanhang tot in de finesses nagedanst op het gras in de theetuin in Millingen aan de Rijn. Marja werd verrast voor haar afscheid met maar liefst 11 boeken met herinneringen erin voor 11 jaren dansplezier, vriendschap en groei. Een wandeling, een heerlijke lunch en een gezellig diner maakten de dag compleet. Zou het weer 10 jaar duren voordat we ons volgende uitje hebben??

terugkijken...

Afscheid
13 juli 2005

Openluchttheater Vondelpark
6 juli 2005

Verdwaald in Brussel
28 april 2005

Donderdag 28 april 2005 speelden we voor het eerst twee schoolvoorstellingen van Risico! in België. Vorig seizoen hebben we er een hele tournee met de voorstelling Had je gedroomd! gespeeld en dat is ons erg goed bevallen!
Deze keer had Gemeenschapscentrum de Maalbeek in het plaatsje Etterbeek, eigenlijk meer een wijk in Brussel, ons geboekt. Twee weken voor we er zouden komen spelen bleek echter dat de zaal van de Maalbeek niet hoog genoeg was voor ons decor. Gelukkig was er nog tijd om een alternatieve lokatie te regelen, namelijk de sporthal om de hoek. Het betekende alleen wel dat we woensdagavond pas zeer laat konden beginnen met bouwen, aangezien de volleybalvereniging nog tot 22.00 in de sporthal zat. Omdat we woensdag overdag nog een vrije voorstelling in Nijmegen speelden, betekende dit een lange dag voor ons. Maar met vrijwilliger Michael die enthousiast de trap voor ons op en af rende was de klus gelukkig snel en fluitend geklaard. Om 23.00 waren we dan ook helemaal klaar om moe ons bed in te rollen...
Helaas bleek ons hotel aan de andere kant van Brussel te liggen, zeker twaalf kilometer verderop en zonder routebeschrijving!
Iedereen die wel eens (al dan niet met kaart) door Brussel heeft gereden, kan zich een voorstelling maken van onze gemoedstoestand. Wanhoop!! Gelukkig konden de volleyballers in de kantine ons goed de weg heen uitleggen. De volgende ochtend de weg terug vinden was minder eenvoudig: eenrichtingsverkeer, tunneltjes en heel veel files!! In plaats van een half uurtje hebben we er ruim anderhalf uur over gedaan. Om 10.15 renden we uiteindelijk de sporthal binnen, sprongen in onze kostuums en konden nog net op tijd om 10.30 de kinderen de zaal inlaten! Alle opwinding was een soort alternatieve opwarming zullen we maar zeggen.

Venlo, of het grapje van Paul
11 april 2005

We maken het wel vaker mee: na uitgebreid informatie uitwisselen, over en weer bellen en mailen, komen we eindelijk aan op de lokatie, het theater of de gymzaal, en dan blijkt er ter plekke toch nog het een en ander niet helemaal te kloppen. In Theater Concordia in Enschede wisten we dat het heel spannend zou worden of het decor echt wel zou passen, en het paste op de millimeter... Maar in Theater de Maaspoort in Venlo heeft Paul, een van de technici van het theater, ons echt laten schrikken! Hij deed de deur voor ons open en ging ons voor naar de zaal; door smalle gangetjes, klapdeuren en ettelijke trappen kwamen we in een zaaltje waar ieder van ons direct het hare van dacht:
- Veel te laag!! Hier kunnen we nooit spelen.
- Betonnen vloer, niet bepaald shock-absorbing, heel fijn voor je knie&eunl;n...
- Er ligt nog geen balletvloer en er staat nog een piano, dat word een late avond voor opbouw en licht...
- Waar moeten al die 260 kinderen morgen zitten? Die tribune is nog niet half toereikend!

Het is duidelijk: in dit zaaltje klopte helemaal niets voor ons. Wat nu??
Nadat het Paul duidelijk was geworden dat het met wat simpele oplossingen ook niet zou lukken, zocht hij contact met zijn collega's die elders in het theater aan het werk waren... Voor ons "en waar we nou toch bleven met dat decor!! De balletvloer lag allang klaar, de lampen hingen er al in, in de grote zaal, ja, waar anders??" Wij konden opgelucht ademhalen en hartelijk lachen om het "grapje van Paul" (of was ie zelf ook beetgenomen door zijn collega's?) In no-time was vervolgens de zaal helemaal klaar voor aanvang, Met dank aan Ton, Kees, Hay en Paul!

Dansproject Almere
8 april 2005

Op 8 april 2005 hebben we op de Eerste Almeerse Montessorischool het dansproject 'Had je gedroomd!' gegeven. In één dag met een hele basisschool een voorstelling in elkaar zetten, zo'n school wordt die dag door ons als het ware bestormd, overal zie je kinderen dansen, kostuums knutselen en oefenen. Aan het eind van de dag mogen alle ouders het resultaat bewonderen in een spetterende voorstelling!

Het mooiste zaaltje van Nederland
21 en 22 maart 2005

Theater Concordia in Enschede, zit in een meer dan 100 jaar oud monumentaal pand en heet dan ook de mooiste kleine zaal van Nederland te zijn. Wij hoopten maar dat ons decor er zou passen, want met een toneelopening van 6 meter en een diepte van 7.50 zou dat wel heel spannend worden. Maar gelukkig, na wat improviseren in de manier van opbouwen, stond ons decor alsof het voor de zaal gemaakt was!

Vloer plakken
februari 2005

Voor BREEKBAAR wilden we per se een witte ondergrond. Dat betekent reizen met je eigen balletvloer. Balletvloer is een soort dik zeil wat je oprolt in banen van 1.50 breed. Dat oprollen zou ons nog wel eens problemen kunnen opleveren in de winter. Na 's nachts in de vrieskou in de bus te hebben gelegen, was het maar de vraag of het na het uitrollen wel mooi plat wilde gaan liggen. Maar gelukkig hebben we Femke bij ons, die expert in balletvloeren bleek te zijn. Inmiddels hebben ook de stagiaires het helemaal onder de knie, en ligt de vloer elke voorstelling superstrak!

superstrak

Beesten in Emmen
7 februari 2005

Oké, oké, in Canada leven ze in het wild. Maar wij hebben in Emmen toch ook een echte beer gezien! Toen we maandagmiddag vrij hadden na onze voorstelling in Sleen zijn we gezellig met Erica, onze stagiaire, naar de dierentuin in Emmen gegaan.

Canada
februari 2005

Bussen in februari...
februari 2005

Wat is dat toch met bussen in februari? Vorig jaar in februari reden wij onze Plankenkoortsbus total loss in een kettingbotsing. Theo komt altijd met zijn eigen bus met apparatuur naar de speelplek en dit jaar veranderde ’s ochtends vroeg in een van die winterse sneeuwbuien de snelweg pal voor Theo’s neus in een ijsbaan. Dat ritje eindigde dan ook in de sloot... Gelukkig waren er ook deze keer geen persoonlijke gewonden en kon ook de meeste apparatuur uit het water gevist worden. Maar ja, ook die bus was total loss.
Gelukkig heeft Theo inmiddels al een nieuwe bus kunnen kopen. En omdat alles bij Theo nu eenmaal een maatje groter is, kon het niet missen dat die nieuwe bus net een maatje groter is dan onze Plankenkoortsbus!

Nog meer vrouwen!
januari 2005

Sinds januari lopen er bij Plankenkoorts veel meer mensen op de vloer dan alleen maar de dansers.... Wie zijn toch al die vrouwen?? Ja voornamelijk vrouwen, want nog steeds is Theo, onze technicus, de enige man in het gezelschap. Het Plankenkoorts team is versterkt met Erica, Anne, Babette en Evelien. Zij reizen om beurten en soms samen, als voorstellingsbegeleider, mee met de tournee. De voorstellingsbegeleider neemt onder meer de verantwoordelijkheid op zich bij het op- en afbouwen van het decor, zorgt voor de lunch en regelt de binnenkomst van het publiek. Vooral bij het spelen in gymzalen heeft dit laatste punt nogal wat voeten in aarde. De, meestal wat nerveuze juffen (ook alweer vrouwen, waar zijn de meesters?) en de gemiddeld 120 enthousiaste kinderen moeten allemaal een plekje vinden voor hun jas en hun schoenen, nog even plassen en vervolgens een goede zitplek krijgen om dan eindelijk tot rust te komen door een fijne introductie van de voorstellingsbegeleider die hen welkom heet, maar ook nog even uitlegt dat er nu niet meer geplast kan worden....
Als voorstellingsbegeleider heb je het niet eenvoudig bij Plankenkoorts; het is heel vroeg opstaan als je om 5.00 uur al in de trein moet zitten om om 8.00 uur in een klein dorpje in Drenthe te willen aankomen. Maar eenmaal op de speelplek is het wel gezellig zo met al die vrouwen en 1 man!

Babette bouwt de kubussen van BREEKBAAR op